retro vintage mag

Najszybsza kobieta na Ziemi

Dorothy Levitt (1909 r.)

Marzec to taki miesiąc, w którym płeć piękna jest na piedestale. Może to z powodu nadchodzącej wiosny, a najpewniej z urzędu – w związku z datą 8 marca. Przypominamy sobie, że kobieta była w kosmosie, na Mount Everescie i jeździła traktorem. Zanim jednak do tego doszło, poruszenie wywoływało nawet jej pojawienie się za kierownicą samochodu. Dzisiaj taka sytuacja to cios jedynie dla tych, którzy traktują swój wehikuł jak (tu oklepany zwrot) przedłużenie męskości. Ogromna w tym zasługa Brytyjki Dorothy Levitt, która na początku XX w. startowała w, jak wtedy mówiono, wyścigach motorowych, bijąc mężczyzn i rekordy prędkości.

“Kiedy prowadzi kobieta” – humorystyczny rysunek z 1915 r.

W roku 1903 wywołała szok wśród brytyjskiej society, biorąc udział jako pierwsza kobieta, a do tego pracująca sekretarka, w “wyścigach motorowych”. Jechała w prochowcu i kapeluszu z woalką. Już trzy lata później stała się “najszybszą dziewczyną na Ziemi“, ustanowiła bowiem podczas zawodów rekord prędkości, wyciskając ze swojego sześciocylindrowego “wozu motorowego” Napier 96 m.p.h. Na mecie była szybsza od najszybszego mężczyzny o 12 sekund. Jej rekord utrzymał się do roku 1913. Musiała wtedy startować we Francji i Niemczech, ponieważ na Wyspach do roku 1908 odrzucano zgłoszenia kobiet, które chciały się ścigać tak jak panna Levitt.

Biznesmenka Madam C.J.Walker w swoim samochodzie (1915 r.)

Kobiety w samochodzie Saxon, poza miastem (1916 r.)

Jej sława się ugruntowała. Została dziennikarką motoryzacyjną i aktywną sufrażystką. Prowadziła wykłady, podczas których zachęcała kobiety do przeżycia przygody, jaką jest bycie kierowcą samochodu. Napisała też dla nich podręcznik pt. “The Woman and the Car” (Kobieta i Samochód) (1909). W książce doradzała: “Kobieta powinna mieć przy sobie podczas jazdy małe lusterko ręczne – nie tylko do użytku osobistego – żeby wystawić je od czasu do czasu i zorientować się, co się dzieje z tyłu.” Służące do tego lusterko fabrykanci zaczęli montować w autach dopiero kilka lat później, tj. w roku 1914!

Cztery tancerki na samochodzie (1926 r.)

Oto kilka cytatów ze wspomnianej książki:

“Kobieta-kierowca nie może myśleć tylko o komforcie i elegancji. Pod żadnym pozorem nie powinna nosić w samochodzie toalety z koronkową bluzką i puszystymi dodatkami. Nie ma nic lepszego niż tweedowy płaszcz podszyty futrem. Niezwykle przydatny jest szalik lub szarfa na szyję. Rękawiczki nie mogą być wełniane, lecz z dobrej miękkiej koźlej skóry. Nie polecam noszenia pierścionków. Niezbędny dla kierowcy-kobiety jest lniany kombinezon, o kroju takim jak ten dla artystów.”

Modelki ubrane w kreacje autorstwa Soni Delaunay i Citroen B12 również ozdobiony przez Panią Delaunay (1925 r.)

“Kury i psy to nie piesi i nie odpowiadasz za ich rozjechanie.”

“Kiedy przejeżdżasz obok konia, przez miasto czy wieś, zwolnij. Kiedy dama lub dziecko jest na koniu, wyłącz silnik – to taki akt kurtuazji.”

“Nigdy nie zmieniaj biegu z pierwszego na trzeci (najwyższy), pozwalający rozwinąć prędkość do 28 m.p.h.”

“De Dion to samochód idealny dla kobiety – jednocylindrowy o mocy 8 KM (koni mechanicznych). Ma wdzięczną wiktoriańską linię. Cena od 230 funtów”.

Dwie beztroskie kobiety na zdjęciu zatytułowanym – “Dlaczego kobieta, która poczuła smak całkowitej wolności miałaby mieć ochotę wrócić do czasów, w których siedziała na tylnym siedzeniu ?” (1923 r.)

Takie były początki romansu kobiety z samochodem. Teraz kierownictwo Formuły 1 zastanawia się poważnie, czy nie zezwolić teamom rywalizującym w Grand Prix na wpisanie wybranej pani na listę startową. Czekamy więc na kontynuatorkę dzieła Dorothy Levitt, która wjedzie, tym razem bolidem, do historii motoryzacji.