retro vintage mag

moda lat 60 | rok 1967

Rok 1967

Renesans linii naturalnych. Kobieca moda stała się łagodna i romantyczna. Projektanci postanowili, że panie powinny emanować urokiem, a nie szokować (a może po prostu szokować nie było już kogo?).
W centrum uwagi znalazła się przedrewolucyjna Rosja z jej kozackimi futrzanymi kapotami, przytulnymi mufkami i bluzami, które miały guziki wzdłuż ramion i duże faliste rękawy. Podobnie popularny był styl safari – koszule z klapkami zapinanymi na guziki, kapelusze safari itp.
,,Dzieci kwiaty” myszkowały natomiast w poszukiwaniu kurtek lotniczych czy oficerskich peleryn z czasów I wojny światowej. Nosiły wojskowe buty.
Na eleganckich przyjęciach królowały strojne ubiory i ozdoby charakterystyczne dla XIX-wiecznego dandysa. Yves Saint Laurent zaprezentował damski smoking z aksamitu i białą koszulę z żabotem. Koszule w 1967 roku były wszechobecne, dobrze prezentowały się zarówno ze sweterkami, jak i spódnicami czy spodniami. Koszule-sukienki tzw. szmizjerki noszone były do ciemnych pończoch.
Na wiosnę pojawiły się długie żakiety, obcisłe od stanika w dół i rozszerzające się dopiero od talii, tworząc w ten sposób coś w rodzaju falbanki nad spódnicą.
Najbardziej charakterystyczne dla tego roku kolory: brązowy (intensywny czekoladowy i łagodny imbirowy), czarny, fiolet.
Kolory lata: jasne, żywe, nasycone; żółty, cytrynowy, pomarańczowy, różowy w różnych odcieniach (hitem był cyklamen – kolor różowy o odcieniu fioletu), niebieski, turkus, szmaragdowa zieleń.
Choć niektórzy krytycy twierdzili, że noszenie mini jest nieeleganckie, pozycja tej długości była niezagrożona. Midi (długość do połowy łydek) istniała właściwie tylko dla zrównoważenia nastrojów.
Siatka, tzw. fishnet (także inne ażurowe i przezroczyste materiały) miała „ubierać” nogi. Novum tym razem stały się jednolite pończochy, najczęściej brązowe, czarne lub granatowe. Pomysł na uatrakcyjnienie i „wydłużenie” nóg osiągnął totalny szczyt, kiedy kobiety odkryły buty z rozciągliwych materiałów, długością dorównywujące pończochom, do tego na wysokim obcasie. Roger Vivier wprowadził buty z grubymi platformami (popularne w latach 40.).
W roku 1967 kobiety odważyły się zakładać spodnie już nie tylko do miasta, ale i do biura. Popularne były więc już nie tylko cullotes tzw. spódnico-spodnie. Uznanie zyskały też krótkie spodenki – „pantalonki” zakładane do sukienek mini (styl „baby doll”). Do tej pory suwak umieszczano dyskretnie z tyłu lub boku sukienki, teraz pojawił się suwak gigantyczny, industrialny, i to wyeksponowany z przodu. Kobietom znudziły się guziki, zaczęto więc wszywać suwaki do kurtek, żakietów, rękawiczek i butów. Powróciły kapelusze. Podobał się zwłaszcza kapelusz Grety Garbo z szerokim rondem. Biżuteria była jeszcze większa i bardziej błyszcząca. Noszono torebki na ramię lub pakowne kuferki.
Novum: proste w kroju sukienki fluorescencyjne w różnych kolorach, np. białe, czarne, zielone, żółte – z nafosforyzowanych płócien.
Boom przechodził koral i podróbki łudząco do niego podobne. Nadal popularne były „błyskotki” z papier-mache.
Fryzury: „mała głowa” niezależnie od wieku. Włosy krótkie, koniecznie musiały mieć loki. Dłuższe często były związane lub spięte spinkami.

Zdjęcia mody polskiej z tego okresu znajdziecie tutaj 1, 2.

Zobacz także:

Moda lat 60 – rok 1960
Moda lat 60 – rok 1961-1963
Moda lat 60 – rok 1964
Moda lat 60 – rok 1965
Moda lat 60 – rok 1966
Moda lat 60 – rok 1968
Moda lat 60 – rok 1969